Het einde van het schooljaar is nabij en de vacantie reeds in zicht.
Zoals reeds jaren het geval is, varieren examen-resultaten van slecht tot bar slecht en het aantal zittenblijvers is vaak genoeg onacceptabel hoog.
Worden mischien de leerlingen en studenten steeds dommer of zijn er toch andere aanwijsbare oorzaken mogelijk?
Als opeenvolgende regeringen stellen dat de jeugd de toekomst is, hebben ze absoluut gelijk; als we echter kijken wat ze op het stuk van verbetering van het onderwijs hebben gepresteerd kunnen we concluderen dat dit allemaal gezwets in de ruimte is geweest.
“Put your money where your mouth is” zegt men in de Verenigde Staten hetgeen zoveel betekent  als “voeg de daad bij het woord”.
Het is nu eenmaal onvoldoende als men in een regeringsverklaring met mooie volzinnen de goede voornemens op dit stuk kenbaar maakt zonder een gedegen plan voorhanden te hebben om ons onderwijs die volwaardige plaats te geven die het vroeger had.
Ach, dit alles zijn we reeds jaren gewend van onze politici maar de vraag is hoe lang we dit allemaal nog zullen accepteren.
Ik vertel natuurlijk niets nieuws als ik stel dat wat we nu hebben aan beleidsmakers ook geen zier van die goede voornemens terecht zullen brengen.
Díe taak zal toebedeeld worden aan de nieuwen die na dit rampzalig beleid zullen aantreden.
De leerlingen en studenten zijn echt niet dommer geworden; waarschijnlijk hebben ze een véél beter idee van hoe de wereld in elkaar zit dan toen ik naar school ging, jaren terug.
Wat ze nodig hebben zijn aanmoediging, interessante leerstof en goede vooruitzichten op de toekomst.
We moeten onze onderwijzers en leraren goed toerusten voor de hun toebedeelde taak; immers, we leggen het lot van onze kinderen voor een belangrijk deel in hun handen.
Wilgo Valies heeft gelijk als hij stelt dat de beloning volstrekt onvoldoende is maar er is natuurlijk meer dat ontbreekt.
De onderwijsgevenden moeten bij voorbeeld ook getraint worden in moderne opleidings- en vormings-technieken en behoren een mentor voor de aan hun toevertrouwde leerlingen of studenten te zijn.
Als men constant leerlingen test, dan lijkt het mij dat ook zij moeten worden getoest of de leerstof wel op de juiste wijze wordt overgebracht.
Het belangrijkste is echter om goed vast te stellen wat we met ons onderwijs willen bereiken; dus hoe het de nationale doelen zoals de ontwikkeling, met de productie als centrale spil, kan ondersteunen.
Als we het erover eens kunnen zijn dat uitstekend onderwijs een van de top-prioriteiten van de komende regering moet zijn dan hebben we al een uistekend begrip waar onze toekomstige voorlieden naar toe moet koersen.
Want ook voor de vorming van onze kinderen geldt, zoals uw columnist al vaker heeft gezegd:” uit Gods hand gekregen, aan ons is het nu gelegen!
 

25/07/2007