De regering schijnt in een diepe winterslaap gesust door de mooie praatjes van de Franse ambassadeur die in alle toonaarden ontkent dat ze ook maar enige beheersdaad op ons grondgebied uitvoeren. Dit betekent echter niet dat de samenleving dit ook moet doen.
Wij beschikken nog niet over alle informatie en feiten, maar als wat hieromtrent beweerd wordt voor slechts 10% waar is, dan is dit al erg genoeg.
Niet zolang terug waarschuwde ik al om op te passen met gezamelijke oefeningen en verkenningen met Franse troepen op ons grondgebied.
Blijkbaar vonden de Fransen het niet nodig om in de door hun betwiste driehoek dit ook gezamelijk te doen!
Het is natuurlijk te hopen dat de ministers Santhoki en Fernald als eersten wakker worden maar gezien de twijfeldende uitspraken van deze laatste ben ik absoluut niet gerustgesteld.
Het is waarschijnlijk te veel gevraagd van de daadkracht van deze president om als eerste hier een initiatief te nemen en een daad te stellen maar wachten op de volgende regering kan wel eens te laat blijken te zijn.
Hierdoor zouden we voor de zoveelste keer achter de feiten blijken aan te lopen; opeenvolgende regeringen blijken er namelijk niet van doordrongen te zijn dat vanwege de enorme rijkdom van dit land alles- en iedereen er als vliegen op een taart op afkomen.
Er zijn talloze voorbeelden dat wanneer het om kostbare bodemschatten gaat, geen enkel land te vertouwen is. Om er maar een paar te noemen: de eeuwenlange uitbuiting door Nederland van de toenmalige koloniën, Nederlands Oost-Indie, Nieuw Gunea en Suriname; de kwestie van de zeegrens met Guyana welke nog steeds speelt; de invasie van de Verenigde Staten in Irak om zich te verzekeren van de olie-rijkdommen van dat land; het wegdragen van diamanten, uranium en andere delfstoffen door Franrijk en België in Afrika.
De lijst is lang en ik volsta hiermee maar om die Fransen op hun woord te geloven zou heel dwaas zijn en niet van enige realiteitszin getuigen.
Goede raad is duur maar ik hoop dat het besteedt is aan deze regering.
Neem voor de verandering het initiatief in deze kwestie; als we als Surinamers zeggen- en ervan overtuigd zijn dan de driehoek van ons is, begin er beheersdaden uit te voeren door bijvoorbeeld daar tot nationaal natuurgebied te verklaren vallend onder ons beheerssysteem.
We moeten geen onduidelijkheid bij niemand laten bestaan dat beide, door Guyana en Frankrijk, betwiste gebieden Surinaams grondgebied zijn en dat we bereid én in staat zijn er beheersdaden uit te oefenen.
Lijkt me dat hier voor onder anderen LBB, SBB en het Nationaal Leger een dankbare taak is weggelegd die aan talloze jonge Surinamers een uitdaging kan bieden.
Behoud van de twee genoemde gebieden voor ons land is een nationale zaak maar vereist wilskracht, daadkracht en resolute actie.
Praat ú Frans, Mijnheer de President?