BLA, BLA, BLA
 

Als je naar de volksvertegenwoordigers en beleidsmakers luistert, dan vraag je jezelf in gemoede af wat ze eigenlijk écht te zeggen hebben.
Bitter weinig; degenen die iets substantieel  te vertellen hebben zijn immers op de vingers van één hand te tellen.
Wat de overigen zeggen kan eenvoudig vervangen worden door, bla, bla, bla; niets dus.
Ze praten wel veel maar inhoudelijk stelt het bar weinig voor.
Zo ook de vice president, niet de eerste de beste zou je zeggen.
Die heeft blijkbaar een reis naar China nodig om tot de ontdekking te komen dat er gigantische ontwikkelingen zich daar voltrekken welke niet met Suriname te vergelijken zijn.
Een leerling van de 5^de klas lagere school had hem dat ook kunnen vertellen; come on, Vee Pee!
We zijn niet in een positie als land dat de president of vice president beleefdheidsbezoeken brengt; kost teveel geld.
Er moeten gewoon werkbezoeken met kleine delegaties worden gebracht die ons land (veel) voordeel opleveren.
Dan bedoel ik in dit verband niet ons land voor een slordige grijpstuiver te koop aanbieden aan de Chinezen om onze bossen leeg te komen roven.
Sardjoe is aan het rondtoeren als een toerist in China en tekent een paar overeenkomsten, welke in principe gebasseerd zijn op geld geven voor het níet erkennen van Taiwan.
Als onder versterken van de vriendschapsbanden wordt verstaan dat we aan de politieke leiband van China moeten lopen en een visa drukpers aan de praat moeten houden dan bedank ik wel voor deze vriendschap met een communistisch land.
Overigens, ondertekening had ook in de ambassade van dat land in Suriname gekund.
Ram Sardjoe zal na terugkomst natuurlijk een persconferentie beleggen en een fraai maar wazig verhaal maar met weinig diepgang komen ophangen; let maar op!
Onze samenleving heeft meer dan ooit grote behoefte aan oprechte politieke leiders die geen praatjes verkopen maar verantwoording van hun handel en wandel geven.
Hij zou er goed aan doen om die 15 personen delegatie te komen verantwoorden. Als hij de moed heeft ook vertellen wat het de staat heeft gekost en hoe Surinaamse bedrijven gaan verdienen bij het opzetten van het volkswoningbouw project en hoe al die Chinese bedrijven en personen zo makkelijk aan faciliteiten komen welke locale ondernemers en lands-kinderen niet- of heel moeilijk kunnen krijgen..
Ik zou nog lang kunnen doorgaan maar het is reeds gezegd, politiek zoals we die tot nu toe kennen is vooral veel:  bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla………..
God sta ons bij!!