SURINAME IS MOE
zondag 17 juni 2007
Er heerst een beklemmende stilte aan het politieke front; de president zwijgt in alle talen in een tijd dat hij met zijn volk behoort te spreken; de oppossitie is in slaap gevallen of heeft het te druk met andere zaken.
Alleen de voorzitter van De Nationale Assemblee zegt af en toe wat nonsens.
Zelfs de pers weet schijnbaar niet wat te maken van dit alles…..
De samenleving gaat haar gangetje en lijkt lamgeslagen door de dagelijkse ellende van verminderde koopkracht alle optimistische berichten over de stabliele economie ten spijt.
Iedereen lijkt wel in een depressie maar helaas biedt dit geen soelaas want arme landen als het onze kunen zich zoiets natuurlijk niet veroorloven. Er dient immers brood op de plank te staan voor de kinderen en gestaag gewerkt te worden aan de vooruitgang van het gezin en alzo aan dat van de natie.
Dat lijkt allemaal echter verder dan ooit; immers, in een land waar het volk niet ginspireerd wordt door haar leiders die haar voorgaan in de opbouw is stilstand, ja zelfs achteruitgang, troef.
De politiek belazerd deze samenleving al vele jaren met slappe praatjes alsof giften, donaties en zachte leningen echte vooruitgang voor moesje, pae en maie kunnen brengen.
Daar waar er werkelijk echte ontwikkeling kan worden gebracht falen onze leiders op een schandelijke wijze!
De deals afgesloten met de multinationals die hier opereren liegen er echt niet om.
Zolang we hierin geen fundamentele verandering kunnen brengen is het zinloos en zelfs crimineel om met andere gegadigden zoals die uit China en India te gaan onderhandelen.
De leiders die zeggen in naam van hun achterban te werken kunnen dit niet hard maken daargelaten dat ze voor de samenleving als totaliteit moeten werken en niet slechts voor de [etnische] groep waaruit ze voortkomen.
Inderdaad, deze schadelijke vertoningen matten de samenleving af want een ieder voelt het en het einde schijnt niet in zicht.
Het is aan de hand van dit alles dat ik dan ook durf te voorspellen dat de volgende verkiezingen, of die op korte termijn of over drie jaar plaats vinden, de grootste verschuivingen allertijden te zien zullen geven.
Hiermee is niet gezegd dat de huidige opposite die al regeermacht ruikt, zal overnemen. Ook zij zouden weleens kunnen merken dat waar twee honden om een been vechten een derde ermee vandoor gaat!