Na jarenlang de gebeurtenissen van 8 december 1982 voor politieke doeleinden te hebben gebruikt, heeft de regering de moed bijeen gesprokkeld en de rechtsgang enige tijd terug in beweging gezet. 

Iedereen weet dat het vooral gaat om Desi Bouterse, op dat moment de feitelijke leider en op grond hiervan heeft hij de politieke verantwoordelijkheid geclaimed. 

Het heeft er alles van dat dit proces aanstaande is hoewel zaken zoals de precieze aanklacht, de strafmaat waarop het Openbaar Ministerie mikt, en de aanvangsdatum niet bekend zijn. 

Over de huidige commotie in het land waarbij de regering zich verschuilt achter de Trias Politica [scheiding der machten] zal ik het vooralsnog niet hebben. 

Alles wordt gemakshalve op het bord van de leden van de Rechterlijke Macht- en de procureur generaal geschoven. Ondertussen is De Nationale Assemblee in een chaotisch toneel veranderd waarbij de voorzitter een slechte regisseur is en de greep op het geheel totáál heeft verloren! 

Hij heeft zo zijn eigen agenda want komen met een voorstel voor een referendum is een “uphill battle” welke het niet zal halen maar misschien wel deze coalitie bost als een zeepbel. 

Ook het door de NDP ingediende amnestie wetswijzgings-voorstel zal, zelfs indien het door het parlement komt, een gewisse dood sterven want bekrachtiging ervan door de president is immers nodig. 

De hele toestand laat hem natuurlijk met de handen in het haar zitten; temeer daar hij tegenover zich een scherpe, politiek geslepen strateeg in de persoon van Desi Bouterse ziet. 

Immers, een leider van de grootste politieke partij met vele tienduizenden leden ga je niet eventjes ophalen om in de bak te gooien aan de vooravond van dit, voor Suriname, mega proces. 

Deze hoofdpijn heeft de president overigens voornamelijk aan zich zelf te danken; immers door de ongenuanceerde amnestie aan het Jungle Commando en de Tukajanas heeft Bouterse een punt door te menen eventueel ook aanspraak hierop te maken. 

Ik zeg met nadruk eventueel want hij heeft gezegd niet schuldig te zijn aan de moordpartij welke zich op die donkere avond in Fort Zeelandia heeft voltrokken. Als je niet schuldig bent vraag je niet om amnestie dus er is iets anders dat speelt vooral vanwege de mogelijk sterke juridische case welke hij heeft. 

Immers, als het Openbaar Ministerie geen- of onvoldoende wettig- en overtuigend bewijsmateriaal kan produceren en daarentegen Bouterse wél met betrouwbare getuigen op de proppen komt die hem, op het moment van de moorden, ergens anders plaatsen, zal deze rechtszaak een anti-climax blijken te zijn. Dit kan zeer wel de val van het kabinet Venetiaan teweeg zal brengen. 

Chaos en desintegratie in deze onoverzichtelijke situatie zijn dan zeker mogelijk en beter ware het indien een voor iedereen aanvaardbare oplossing gevonden werd. Het landsbelang overstijgt immers alle persoons- en groepsbelangen. 

Misschien moet er uit de lessen van Zuid Afrika geleerd worden waarbij een door Apartheid geteisterd land het ergste voorkwam en het pad van rechtvaardigheid verkoos. 

Een Salomo’s Oordeel is mogelijk wel het beste dat dit land overkomen kan. 

En nu maar hopen dat Mr. Punwasi dit alles niet als opruiend kwalificeert!