De huidige perikelen in het politieke circus maken duidelijk dat de druk op de ketel danig toeneemt.
Het staatshoofd lijkt de grip op zaken totáál verloren te hebben en elke beslissing die hij neemt wordt met argusogen door de samenleving gevolgd.
Na gered te zijn in de kwestie Amafo, die hem een moeilijke beslissing uit handen nam door zelf te bedanken, kijkt iedereen nu uit hoe hij zal handelen tegen Ronnie Brusnwijk, die behendig manouvreerd met het geplaatst krijgen van  vrouwtjelief als minister! Hij [Brunswijk] zal echt niet zo tegemoet komend zijn als Alice in Wonderland.
De president heeft het laatste woord bij het benoemen- en ontslaan van ministers; als je een sterke president wil zijn moet je moeilijke beslssingen durven nemen. Hij ontkomt er dus niet aan de juiste uitspraak te doen in dit geval waar het “conflict of interest” er van alle kanten afdruipt.
Je wordt er als burger moe van; een regering waar er zóveel tegenstrijdige persoonlijke- en groepsbelangen zijn kan natuurlijk nóóit enige ontwikkeling tot stand  brengen.
Soms denk je:  “sit back, relax and enjoy the crash” [ leun achterover, ontspan je en geniet van het te pletter vallen] van dit zootje en kijk hoe ze [de regering] zichzelf compleet in de vernieling rijdt, hierbij handig geholpen door Jenny en Jiwhan.
Immers, de tijdbom onder stoel van deze president wordt steeds groter; het afgaan is slechts een kwestie van tijd en zal eerder vroeger dan later gebeuren.
In plaats van panja gas (plank gas) te werken aan de ontwikkeling van ons land, heeft het er alles van dat de samenstellende delen van de regering juist in verhoogd tempo bezig zijn met het eigen belang maar dit laatste is natuurlijk allang geen nieuws meer.
Het gezegde “na ons de zondvloed” lijkt hun lijfspreuk te zijn geworden.
Des te gebiedender is het daarom dat zij die denken over te nemen ook panja gas werken aan ontwikkelings-en moderniseringsplannen als zij het roer in handen krijgen.
Niet wachten tot het moment dáár is om dan te gaan nadenken en met een verkiezingings-programmatje van 12 bladzijden te komen wapperen van het politieke podium alsof dat de redding voor de staat zal zijn.
Neen waarde lezers, zij die zich geroepen voelen dit land uit de modder te halen zullen met de voeten hierin moeten staan en aan de basis van deze samenleving werken om het volk duidelijk te maken: op jóu komt het aan!