Wie het oor te luisteren legt bij wat er wekelijks door de verschillende columnisten in de bladen wordt geschreven of door “pundits” [wijsneuzen] op radio- en tv verkondigt wordt, komt tot geen andere conclussie dan volgend. 

Het volk, dwars door alle politieke- en maatschapppelijke groepen heen, wil een totale verandering in deze samenleving zien. 

Een verandering van beleid, zicht op de toekomst en vooruitgang ten goede van de gemiddelde burger en de maatschappij. 

Het blijkt dat veel van het ongenoegen op het politieke bord van deze regering wordt geschoven maar ook zij die aan de macht denken te komen bij een volgende verkiezing komen minder gunstig door de beoordeling. 

Geen wonder, decennia van stagnerende ontwikkeling geeft weinig hoop voor de toekomst; vooral als de werkpaarden die dit land uit het moeras moeten trekken zich niet- of nauwelijks aandienen. 

Er is echter een belangrijke bijkomende factor die ontwikkeling remt en dat is de mentaliteit van vele landgenoten. 

Er wordt onvoldoende gedaan om Surinamers te inspireren tot werken aan zichzelf en de opbouw van dit land. Te weinig wordt de nadruk op noeste arbeid gelegd en laat men onze mensen geloven dat ontwikkeling gebasseerd is op de ontwikkelingspot, schenkingen en zachte leningen van andere landen en buitenlandse instellingen. 

Hoeveel van onze mensen kijken niet jaloers naar de werklust en het tempo waarin de vaak verguisde Chineze arbeiders werken? 

Hoeveel zouden de onderwijzers niet kunnen leren van de toewijding waarmee hun collega’s in de VS zich inzetten. Geloof me, die worden ook in het rijke Amerika vaak genoeg onderbetaald maar dat is nog geen aanleiding om het bijltje erbij neer te gooien. 

Natievorming zal mischien wel de belangrijkste taak zijn voor de komende machthebbers. Het volk moet voorgegaan worden in de arbeid; immers, zien doet volgen. Er is een totale mentaliteitsverandering nodig; één die het accent van consumptie verlegd naar productie; van zoveel feesten naar méér en harder werken. 

We moeten toe naar een land waar de eigen inspanning centraal staat en donaties en leningen aanvullend werken en niet omgekeerd. 

Een samenleving waar er werkelijk recht heerst, welke in vrede leeft en die trouw is aan zichzelf en haar burgers 

Een regering dus die zich laat inspireren door de prachtige spreuk in ons wapen verankerd: Justitia, Pietas, Fides!