Het is weer eens Onafhankelijkheidsdag waarbij we geacht worden deze dag op gepaste wijze te vieren.
Of er iets te vieren valt is voor velen een open vraag want als men kijkt wat er sinds die gedenkwaardige dag in 1975 van al die idealen terecht gekomen is stemt dit inderdaad tot nadenken.
Het verval op vele fronten is nadrukkelijk waarneembaar en het uiteen vallen van de maatschappelijke orde is duidelijker dan ooit.
Hoevelen onder ons hebben nog geloof in vooruitgang en modernisering van dit land?
In herstel van waarden, in politieke hervorming, in een maatschappij waarbij respect voor Suriname en de Surinamer centraal staat?
Hoevelen zijn niet aan de zelfkant van de maatschappij geraakt en hoevelen doen er niet alles aan om dit land te ontvluchten op zoek naar een betere toekomt?
Wie geen vreemdeling in Jeruzalem is weet het antwoord op deze vragen zonder aarzelen te geven.
Elk jaar hopen wij op het andere, het betere en elke keer is de teleurstelling daarom des te groter.
Mischien moeten we minder hopen maar meer doen; niet steeds weer díe leiders kiezen die elke keer bewezen hebben de job om dit land naar grotere hoogten te stuwen, niet te kunnen klaren.
Het spreekwoord “politiek is de dwaasheid van velen ten voordele van enkelen” spreekt in dit verband boekdelen.
Minder passief zijn; het lot in eigen handen nemen en  vooral: zelf initiatieven ontplooien.
100% controle op de regering en assemblee uitoefenen, eisen van beleidsmakers dat ze harder- en vooral doelgerichter aan de opbouw van de natie werken.
De mogelijkheden zijn immers uitmuntend; de globaliserende wereld is een open speelveld en gezien onze natuurlijke rijkdommen is “the sky the limit”!
Neen , ik heb het niet over een uitverkoop maar over investeren in de toekomst door middel van de juiste onderhandelingen met multi-nationals en wat we zelf kunnen niet door anderen laten doen.
Doelgericht aan de jongeren die dit land zo aanstonds overnemen en aan het Suriname van de 21^ste eeuw werken.
Geen internationale boemer zijn maar trotse Surinamers die in de eeste plaats geloof in eigen kracht hebben en ervan overtuigd zijn dat ze zich met een ieder en elk land kunnen meten.
Dit hoeft geen droom te zijn maar werkelijkheid zolang we er zelf in geloven; aan óns is het gelegen!
Onze leiders behoren ons voor te gaan maar de toekomst wordt door het volk geschapen.
Lang Leve de Republiek Suriname!