Met nog slechts enkele weken te gaan tot de grote dag van 25 mei, de dag der verkiezingen, lijkt het me zinvol om de 3 belangrijkste spelers, nl. Nieuw Front, NDP en VVV. aan een kritische beschouwing te onderwerpen. Immers als men macht wil moet men niet bang zijn voor een pijnlijke- en diepgaande ontleding; zaken die het gros van onze politici overigens maar slecht kunnen verdragen!

Om met de VVV te beginnen, een gelegenheidscombinatie waar de ex-president Wijdenbosch oppermachtig de scepter zwaait, is daarom des te meer opportuun eenvoudig weg omdat hij als enige van de presidentskandidaten werkelijke wapenfeiten kan claimen. Ondanks het feit dat hij gedwongen werd door een woedende volksmassa die zijn verspilzuchtig bewind zat was om zijn ambtsperiode vroegtijdig te beëindigen, heeft juist hij van alle presidenten sinds onze onafhankelijkheid, toch een aantal zaken voor elkaar gekregen die andere regeringen nooit hebben kunnen klaren ondanks alle financiële middelen welke deze ter beschikking hadden.
Dit gegeven geeft hem, zeker bij een aantal “zwevende” kiezers, een groot voordeel.
Jammer genoeg heeft hij, en de bewijzen zijn daar, ook ‘slands schatkist op een gewetenloze manier leeg geplunderd en de manier hoe hij met dit gegeven omgaat beloofd werkelijk niet veel goeds mocht hij weer in het machtscentrum terecht komen; zijn uitroep: “te un kon, un njang ing baka” (als we aan de macht komen doen we het weer!) spreekt boekdelen!
De NDP verwijt hem dan ook terecht dat, indien hij op basis van het regeerprogramma van die partij (immers hij behoorde toen bij hun) had geregeerd, de richting van Suriname blijvend en ten goede veranderd zou zijn.
Ondanks het feit dat hij van huis uit een kundige bestuurder en organisator is, hebben hij en een aantal op eigen gewin uitzijnde criminelen, zoals de toenmalige president van de Centrale Bank en de minister van Financiën dermate gerommeld met de middelen van de staat dat één het land uitvluchtte uit angst en de andere in de bak belandde terwijl hijzelf onbeschaamd rondbazuinde dit gezegend te hebben! Schandaliger kan het haast niet!
Desondanks heeft hij zich niet van deze figuren gedistantieerd en in ieder geval de ex president van de Centrale Bank loert weer op zijn kans.
Een andere bondgenoot binnen dit gezelschap, Dhr. Soemita leider van de KTPI, heeft op zijn oude dag eigenlijk niet veel in te brengen en zijn aanwezigheid binnen dit gezelschap is zeker meer bedoeld om de javaanse kiezers te trekken. Het is van hem bekend dat hij altijd op de wip zit en kijkt waar hij en zijn partij een graantje kunnen meepikken, geraffineerd als hij is. Zijn partij wordt daarom in de volksmond dan ook oneerbiedig aangeduid als een pajongwaaier.
Het is duidelijk: Jules Wijdenbosch ís de VVV en een partij met slechts één werkelijke leider heeft niet veel in huis; temeer daar de ex president mede door zijn vaak aanstootgevend gedrag in het openbaar, niet díe leider is waar dit land naar uitkijkt.
Wat te denken van zo iemand die de sopi-fles altijd binnen handbereik heeft, grove taal bezigt en rondloopt met “opo borsu” ( hemd waarvan de bovenste knopen los zitten)?
Over de onsamenhangende ideeën voor ontwikkeling van dit land welke zijn combinatie heeft zullen we het maar niet hebben; niet dat dát overgens belangrijk zou zijn in dit kader want hij heeft getoond tijdens zijn periode niet met structuren te werken maar slechts met het dictatoriale gegeven van “ik ben president en doe wat ik wil, basta!”.
Neen, naar mijn stellige overtuiging is Wijdenbosch met zijn VVV gewogen en te licht bevonden voor de zware taak dit land voort te stuwen in de hedendaagse wereldorde waar werkelijk leiderschap uit het hart komt en niet door middel van het gooien met loze kreten zonder onderbouwing wordt verkregen!