In de aanloop naar de verkiezingen van 25 mei as toe zijn ondertussen de eerste klappen uitgedeeld; of deze raak waren is natuurlijk een tweede.
Allereerst mochten wij van de ambassade van de VS vernemen dat presidentskandidaat Bouterse niet gewenst is als een eventuele president of althans dat de regering onder leiding van George Bush niet zal samenwerken met één onder leiding van Bouterse.
Dit is de leiding van de NDP begrijpelijkerwijs in het verkeerde keelgat geschoten maar blijkbaar weet men daar geen onderscheid te maken tussen berichten bestemd voor locale consumptie en die welke een werkelijke boodschap hebben.
Immers, verklaringen met een dergelijke lading worden, indien deze als serieus moeten worden opgevat, nooit door een plaatsvervanger van een ambassadeur overgebracht maar door het State Department (Ministerie van Buitenlandse Zaken van de V.S.) zélf.
Het heeft dus geen enkele zin om aan te dringen op een uitleg van een verklaring, eenvoudigweg omdat ze er officieel nooit één hebben gegeven.
Of er consequenties voor personen op de ambasade zèlf aan verbonden zullen worden is uiteraard een ander vraagstuk maar in dit kader bekeken, minder interessant.
Daarentegen heeft de huidige regering, in een voor hun zeldzaam geval van competentie, juíst niet gereageerd hetgeen weleens zou kunnen aantonen dat men in die kringen toch wel ietsje meer kijk op internationale diplomatieke verhoudingen heeft.
Voor een partij die misschien regeermacht krijgt over enige maanden is dit wel uitkijken geblazen dat deze niet op haar bek valt in de wereld van de internationale diplomatie.
Tegelijk was ook zonneklaar dat onder druk functioneren niet voor een ieder weggelegd is want terwijl politiek Suriname bleek wegtrok bij de gewraakte verklaring, hielden weinigen waar het om ging het hoofd koel.
Tot degenen die dat wel deden behoorde zeker niet Jenny Simons die een vage en weinig zeggende verklaring uitgaf. Het kwam over alsof de positie van haar voorzitter ter discussie stond en eigenlijk afhankelijk was van wat een zaakgelastigde ervan dacht.
Ik bedoel maar… je bent in zee met iemand of je bent het niet!
Een ander geval van het ontbreken van solidariteit mocht de gemeenschap enige dagen geleden meemaken bij het opstappen van Nieuw Suriname uit A 1.
Een combinatie die een solide- en idealistische indruk maakt dreigt nu uit elkaar te vallen omdat bepaalde personen niet op een voor hun welgevallige wijze geaccommodeerd kunnen worden.
Meningsverschillen van praktische aard kunnen niet diepgaand en uitputtend besproken worden maar er wordt onmiddellijk met uittreden gedreigd en als zodanig gehandeld.
Dit toont dan ook aan dat Nieuw Suriname, welke o zo graag ook regeermacht wil, zeker niet het kaliber in huis heeft om belangen voor de staat Suriname aan de onderhandelingstafel adequaat te verdedigen en het beste eruit te slepen want als de grond hun te heet onder de voeten wordt lopen ze ook daar gewoon weg!
Geldt hier dan ook niet het gezegde: “if you can’t stand the heat, get out of the kitchen” (als je de spanning niet aan kan, vertrek maar liever!)