Zelden staan we er bij stil hoe de politiek, welke nu voor de zoveelste keer om de gunst van de kiezer strijdt, dit rijkelijk gezegend land eigenlijk steeds meer kapot maakt.
Vele Surinamers hebben de benen genomen en zijn naar andere oorden, voornamelijk Nederland, uitgeweken.
Vaak genoeg omdat ze hier niet vonden wat ze dachten en hun toekomst en die van hun kinderen veilig wilden stellen. Iets wat dit land aan haar kinderen maar niet schijnt te kunnen aanbieden!
Ons land is niet in staat om aan haar onderdanen een zekere- en veilige toekomst te garanderen, waarbij zowel de ouders als hun kinderen kunnen bouwen aan een bestaan met vooruitzichten en inhoud.
Wie verder iets wil bereiken ontkomt er over het algemeen niet aan om zijn of haar biezen te pakken om een opleiding in het buitenland te gaan volgen; meestal blijft men dan ook nog voorgoed weg omdat bij terugkeer een redelijke baan met uitdagingen echt niet voor het oprapen ligt!
Het is duidelijk: er zijn leiders nodig om Suriname veilig te lozen lang de vele voetklemmen welke het opereren in een globaliserende wereld kenmerkt.
Soms is het nodig om voor de verandering je eigen toestand in ogenschouw te nemen.
Als jongeman ontkwam ik er niet aan om ook naar Nederland te vertrekken voor verdere studie, wilde ik mijn toekomstdromen verwezenlijken.
Gelukkig was in die dagen het onderwijs, hoewel reeds op de terugweg, nog goed te noemen en ik kon dan ook zonder veel moeite aansluiting vinden. Het was wél jammer dat ik van mijn groep de enige was die terugkeerde jaren later.
Ik heb in de loop der jaren vele gezinnen reeds vroeg uiteen zien vallen omdat ouders er niet onderuit komen hun kinderen weg te sturen voor vervolg-opleidingen, simpelweg omdat die er niet zijn in ons land. Vaak genoeg vertrekt ook nog het hele gezin, de fragiele economie nog verder ontwrichtend. De emotionele- en financiële offers die met dit alles gepaard gaan zijn begrijpelijkerwijs astronomisch hoog; immers het leven in een ander land is nu eenmaal totáál anders en vooral veel duurder en wie het Nederlandse paspoort niet heeft zal diep in de eigen geldbuidel moeten tasten.
Geen wonder dat menige Surinamer alles in het werk stelt om dit te kunnen bemachtigen als was het slechts om praktische redenen! Van mijn eigen kinderen heeft geen één de aspiratie om in Suriname een toekomst op te bouwen; misschien heb ik wel gefaald om hun hiervan te kunnen overtuigen maar hoe zou ik dit moeten doen als ze hier niets kunnen
doen wat hun interesse heeft, gezien de geringe mogelijkheden tot verdere vorming? Niet dat deze zo buitenissig zijn; het zijn de gewone dromen die menige jonge Surinamer of Surinaamse heeft maar waar de politieke partijen geen tijd en /of aandacht voor hebben hoewel ze steeds maar rondbazuinen hoeveel ze voor de jeugd gaan doen. Geen enkele partij en/of politicus in dit land kan hard maken dat ze een gedegen- en realistisch programma hebben dat erop gericht is om onze jeugd in eigen land opleidingen te geven en waarbij wij zelf hier voor het grootste deel de totale vorming voor de nieuwe generatie Surinamers kunnen verzorgen.
Hoe graag hadden mij vrouw en ik niet de kinderen dicht bij huis, in eigen land gehad met het vooruitzicht voor hun op een kans om aan de opbouw van dit mooie land te mogen werken.
Werkelijk, als het zo door gaat en steeds meer landgenoten aan de opbouw van andere landen, voornamelijk Nederland, gaan werken omdat dit land ze niet voor zich zelf kan behouden is de toekomst somber.
Aan ons als kiezers om hun duidelijk te maken dat dit absoluut onacceptabel is. Onze jeugd moet behouden blijven en hierover is geen compromis mogelijk, Heren en Dames Politici!