Hoewel dit jaar nog maar nauwelijks begonnen is, zijn de eerste verkeersdoden reeds gevallen.
Er lijkt wel geen eind te komen aan het aantal ongevallen, de gewonden en vaak ook nog het aantal slachtoffers die hierbij het kind van de rekening worden.
Dat ons verkeer chaotisch- en het rijgedrag van de deelnemers ongedisciplineerd is, weten we allemaal wel maar de situatie zal totáál uit de hand lopen als er niet een serieuze, gecoördineerde poging wordt gedaan om een eind aan deze onhoudbare situatie te brengen.
Zoals met veel zaken in dit land zijn we heel goed in het theoretiseren en analyseren van problemen maar om oplossingen te brengen….. hó maar; terwijl het gras groeit, sterft het paard!
Hier ligt echter een gulden taak weggelegd voor een aantal ministers om eens te tonen dat ze werkelijk het geld verdienen dat deze gemeenschap moet ophoesten om hun riant salaris elke maand te betalen.
Eerlijkheidshalve moet hierbij wel worden opgemerkt dat de heersende situatie niet alleen op hun conto geschreven kan worden; diverse voorgangers hebben er ook dánig met de pet naar gegooid.
Hoewel de status quo door de autoriteiten vaak als complex wordt gezien, zijn de oplossingen eenvoudig genoeg en voor de hand liggend maar als men niet gewend is om in oplossingen ipv. problemen te denken, komt alles wel als moeilijk voor.
Wat zouden ze bv. kunnen doen?

• Start een goed voorbereide voorlichtingscampagne om de samenleving bewust te maken voor een veilige en gedisciplineerde deelname aan het verkeer. Maak hierbij niet slechts gebruik van de media maar doe dit intensief op alle opleidingsinstituten en zelfs in de bedrijven en op de kantoren en doe dit op een niveau dat een zesde klasser kan begrijpen.
• Verbindt consequenties aan het overtreden van verkeerregels en normen van verkeersfatsoen. Doe dit door een constante én zichtbare aanwezigheid op de weg; niet voor niets heeft de politie nu de beschikking over zoveel motorfietsen en wagens. Gebrek aan manschappen? Misschien, het kan echter geen kwaad als dit korps eens een keertje wat harder gaat werken.
• Stel een crisisplan op binnen bv. 90 dagen om de meest problematische verkeersituaties op te lossen. Hierbij kan bv. genoemd worden het verbreden van de Indira Ghandiweg tot een vierbaansweg en het plaatsen van een additionele tweebaans-hulpbrug over het Saramaccakanaal.
• Betrek de samenleving veel meer dan voorheen bij assistentie van de politie om de verkeersorde te handhaven. Laat ouders bv. meehelpen, om na een korte training de verkeerssituaties bij de scholen waar hun kinderen opzitten te regelen zodat manshappen van het korps voor andere, dringende taken kunnen worden ingezet.
• Laat de scholen op verschillende tijdstippen beginnen om de verkeersdruk te verlichten en coördineer het schoolbusvervoer beter en gericht hierop. Bv. de lagere scholen beginnen vroeger dan de MULO en het VWO.

Dit is natuurlijk slechts een greep uit wat er op de zeer korte termijn gedaan kan worden en met het voorgaande is niet gezegd dat alle problemen onmiddellijk tot het verleden zullen behoren. Er kan echter wél een begin worden gemaakt voor een uitgebalanceerd verkeersbeleid en de hierbij noodzakelijke randvoorwaarden, gericht op de langere termijn.
Feit is dat er nú oplossingen nodig zijn om uit stoom van de ketel te halen maar “bussiness as usual”, dus niets doen, zal dit niet laten gebeuren.
Regering wordt wakker; bewéég!