Duidelijker dan ooit tevoren is gebleken hoe gevaarlijk de wereld anno 2004 wel is!
Ik het nu haast afgelopen jaar zijn de tegenstellingen tussen belangen, groepen en landen op een onmiskenbare wijze aan ons getoond door kranten, artikelen, radioverslagen en vooral “live” tv beelden uit alle uithoeken van deze aardbol.
George Bush, de president van de Verenigde Staten, is er in geslaagd om door zijn buitenlandse politiekvoering tegenstellingen, als nooit te voren op te roepen terwijl ook binnen het eigen land de conservatieven (Republikeinen) en liberalen (Democraten) en dus hierdoor het Amerikaanse volk, verdeelder is dan ooit.
Sinds de Vietnam-oorlog is dit in de gemeenschap aldaar niet waargenomen.
Wat natuurlijk de wereldsituatie nog explosiever maakt, is de harde wetenschap dat de olievoorraden wereldwijd binnen enkele decennia, experts spreken van 25 – 50 jaar, uitgeput zullen raken, en dat Amerika welke als de grootste energieverbruiker bekend staat, hun voorraden tot die tijd veilig proberen te stellen.
Zelfs binnen de eigen gelederen van president Bush verdenkt men hem ervan dat het hele Irakbeleid erop gericht is de rijke oliebronnen van dat land onder controle te krijgen.
Een aantal staten met een zwak intern bestuur zoals Iran, proberen uit te groeien tot machten die atoomwapens bezitten; iets waarmee zowel de Westerse landen alsook China en Rusland de grootste moeite hebben en dit dan ook niet zullen toestaan. Nog gevaarlijk is natuurlijk als zulke wapens in handen komen van terroristen die hiermee de hele wereld kunnen chanteren, een gevaar dat, vroeger alleen in James Bond films vertoond, helemáál niet ondenkbeeldig is.
De tegenstelling tussen Israël en de Palestijnen blijkt onoplosbaar en een kruitvat te zijn dat de wereld in dé oorlog van de 21ste eeuw kan laten tuimelen.
De vernietiging van tropische regenwouden, waaronder het Amazone bos, gaat in onverminderd tempo door en aan de hebzucht van mensen ter verrijking door middel van houtverkoop komt er geen einde!
Een wereldwijde ramp als gevolg van een economische ineenstorting kan echter weleens het meest rampzalige blijken te zijn en de wereld in een diep gat storten.
Gezien de vele brandhaarden zal dit een veel verder strekkend gevolg hebben dan de val van de beurzen, zoals vertoond tijdens de wereldcrises van 1929 en 1987.
Inderdaad, van dit alles wordt een mens niet optimistischer en ons land is bij dit alles slechts toeschouwer en niet in staat om ook maar iets te doen anders dan te aanvaarden wat er over ons heen komt.
Zelfs veel grotere en machtigere landen dan ons staan machteloos in dit krachtenspel; wie zijn wij dan wel?
Maar als er dan tóch iets is wat er gedaan kan worden en waar een klein land als het onze een bijdrage kan leveren, is gebruik te maken van het wereldforum van de Verenigde Naties en onze stem krachtig te laten horen.
De kracht van het woord en de pen zijn toch vaak krachtiger dan het zwaard gebleken?
Ziedaar hoe een klein land toch groots kan zijn en hoe een klein volk haar stem tot ver buiten de eigen grenzen kan laten weerklinken!