De hot topic van de afgelopen week was zeker wel de vergiftiging van de Ukraïnische presidentskandidaat Victor Yushchenko.
Naar gebleken, is hij tijdens de verkiezingscampagne in september jl. vergiftigd met dioxin, een chemische stof die na toediening de dood tot gevolg kan hebben.
Naar alle waarschijnlijkheid heeft de tegenpartij dat op haar geweten en het is tekenend hoe ver sommigen bereid zijn te gaan om bepaalde (politieke) doeleinden te bereiken.
Niet dat dit allemaal overigens een nieuw verschijnsel is; reeds in Bijbelse- en Romeinse tijden was het vergiftigen van invloedrijke figuren een vaak voorkomend iets.
Zelfs Napoleon is het slachtoffer van vergiftiging geworden om te voorkomen dat hij weer een greep naar de macht zou wagen!
De hele situatie in de Ukraïne heeft wé l tot gevolg dat de spanning met de voormalige partner in de Unie van Socialistische Sowjet Republieken (USSR) Rusland, defacto de vroegere baas, zeer hoog zijn opgelopen.
Immers de tegenkandidaat werd gesteund door Rusland die bijzonder snel was de overwinning van deze, welke thans is afgewezen door het parlement, te erkennen.
De leiders van de EU, de VS en Canada hadden echter deze “overwinning” niet erkend en nieuwe verkiezingen geëist; deze zullen nu, dankzij immense demonstraties in de Ukraïne zelf, op korte termijn en wel over enige weken worden gehouden.
Dit alles heeft de tegenstellingen tussen Rusland enerzijds en de VS en haar bondgenoten anderzijds, verscherpt.
De bovenstaande situatie toont aan hoe spanningsvelden in de internationale politieke arena kunnen ontstaan en een nationaal conflict heel snel kan uitgroeien tot é é n waarbij wereldmachten lijnrecht tegenover elkaar kunnen komen te staan.

De les die ons land uit het bovenstaande kan leren is dat in de huidige wereld, waar afstand en tijd geen rol van betekenis meer spelen en dankzij het Internet de grenzen vervagen, grotere machten dan welke Suriname regeren nauwlettend in de gaten houden wat er hier tussen de Corantijn en de Marowijne gebeurt.
Gebeurtenissen die bepaalde buitenlandse machten onwelvallig zijn en / of naar hun oordeel, de nationale belangen van hun aantasten zullen door hun ook niet geduld worden en er kan zelfs worden ingegrepen om correctie te brengen; er bestaat immers reeds lang niet meer zoiets als: niet bemoeien in de binnenlandse aangelegenheden van soevereine naties.
Al was het alleen maar vanwege het vervagen van bepaalde barrières van landen die in een blok zitten z.a. Suriname in de CARICOM, landen conformeren zich steeds meer aan overkoepelende regels waarbij vaak de locale wetgeving opgaat in het groter geheel van het blok.
Recente fenomenen zoals de zg. Shipriders Agreement waarbij de VS in onze wateren kan opereren, wel-is-waar met onze toestemming doch zij die goed tussen de regels kunnen lezen weten wel wat de ondertoon is, bevestigen het bovenstaande.
Meer dan ooit tevoren zal de nieuwe politieke leiding rekening dienen te houden dat onze plantage geen eiland meer is maar midden in het woelige wereldgebeuren staat, waarbij de buitenlandse politiek vaak op het scherp van de snede bedreven wordt.
Deze zal dan ook professioneel bedreven moeten worden op basis van de aspiraties van de natie en onder leiding van hij of zij die hiertoe het best is toegerust.