In het onlangs gestarte verkiezingscircus zijn ondertussen de eerste plaagstoten, meestal “below the belt”, geplaatst.
Het heeft er alles van dat deze verkiezingsrace weer het gebruikelijke beeld van modder gooien naar elkaar zal opleveren echter zonder dat er diepgaand op de vele issues die om oplossing schreeuwen zal worden ingegaan.
Als bv. de leider van Pertaja Lehur slechts de boodschap van “we go for 10″ (we gaan voor 10 zetels in DNA) kan rondbazuinen zonder aan te geven welke ontwikkeling hij wil brengen voor zijn potentiële kiezers; en dat zijn mensen die op hem lijken, zoals hij het zèlf zegt (doelend op de Surinamers van Javaanse afkomst), dan geeft dat een zeer bedenkelijk niveau weer.
DNP 2000 maakt het zo mogelijk nog bonter; kersvers uit de bak staat de [nog steeds in functie zijnde] voorzitter zich op een podium hees te schreeuwen om de tegenpartij (Nieuw Front) onderuit te halen. Hij laat hierbij gemakshalve buiten beschouwing wat hij allemaal zelf heeft uitgespookt en medeverantwoordelijk is dat dit land in 2000 aan de rand van een financieel bankroet was gebracht. Over morele en ethische waarden gesproken!
Sommige partijen, zoals de PPRS van Dhr. Kaaiman, laten járen niets van zich horen om dan opeens vlak voor de verkiezingen wat lawaai te maken, kijkend waar ze voordeel kunnen halen.
Wat ze allemaal in ieder geval gemeen hebben, is het schelden op anderen zonder zelf aan te geven wat hun [positieve] bijdrage zal zijn.
Het is mijn stellige overtuiging dat politiek, zoals wij dat in Suriname ervaren, gèèn oplossingen kan brengen voor de brandende vraagstukken waarmee ons land anno 2004 geconfronteerd wordt.
Welke van de partijen die zich thans opmaken voor de verkiezingen kan nù een realistisch, integraal ontwikkelingsplan voor de korte- en middenlange termijn op tafel gooien; welke partij heeft verkiezingsissues klaar en de mensen in huis om de plannen eventueel uit te voeren?
Met uitzondering van A 1, die direct na haar oprichting het veranderen van de rammelende grondwet tot een verkiezingsissue heeft gemaakt, is er nog door geen ander iets substantieels naar voren gebracht.
Het is ondertussen voor de gemiddelde Surinamer overduidelijk geworden dat met loze kreten en gebral we er niet komen; dit land heeft inspirerend leiderschap, werklust, organisatietalent én hersenwerk nodig om uit het diepe dal te komen en alzo op het spoor van werkelijke vooruitgang.
Uit de samenleving is de roep naar nieuw leiderschap duidelijk hoorbaar; leiderschap dat bindt en niet verdeeld, dat het beste uit deze kleine gemeenschap kan bundelen met als uiteindelijk doel, de vooruitgang van de natie.
Geen leiders meer die al genoeg kansen hebben gehad en getoond het niet te kunnen; voormannen die absoluut niet tot voorbeeld gesteld kunnen worden aan onze kinderen, door hun daden in het verleden. Zoals het hebben van een strafblad ivm geknoei met ‘lands financiën en op de koop toe komen beweren dat het om een”politiek proces” ging; wát een schande!
Geen leiders die de schatkist hebben leeg geplunderd en mooie maar loze beloftes doen over verhogingen aan oudjes wetende dat die middelen slechts verkregen kunnen worden door opnieuw de Centrale Bank te bestormen.……
Iedereen die in dit land woont en geen vreemde in Jeruzalem is, weet wel wat er bedoeld wordt.
Een werkelijke leider dwingt automatisch respect af, geeft het voorbeeld door zijn daden en leefwijze, is bereidt alles zelf te doen wat hij/zij van het volk vraagt en vooral: ethische en morele waarden diep in het karakter verankerd heeft!