Bij de start van het verkiezingscircus is het duidelijk dat de partij die niet over voldoende financiële middelen beschikt er eigenlijk niet over hoeft te piekeren om mee te doen!
Immers verkiezingen zijn, behalve voor de staat als organisator, ook voor de partijen zelf een uiterst dure aangelegenheid; zeker in deze tijd waar massacommunicatie een grote rol in dit gebeuren speelt.
Waar echter het merendeel van onze landgenoten niet bij stil staat, is hoe de interne organisatie van de partijen zèlf wordt geregeld op een adequate en vooral wettelijke basis.
Ondanks dat onmiddellijk ná de laatste verkiezingen er van verschillende kanten op gewezen was dat er een Wet op de Politieke Partijen in ons bestel ontbreekt die dit functioneren regelt, heeft elke fractie in de assemblee nagelaten hierop met kracht aan te dringen. Blijkbaar hebben ze er dan allen baat bij dat deze zaken chaotisch blijven; immers in troebel water is het goed vissen!
Een belangrijke zaak die in z’n wet geregeld wordt is wel de financiering van deze partijen en met name van haar verkiezingscampagne.
Dit laatste wordt aan het spel der toevalligheden overgelaten waarbij de deur wagenwijd openstaat voor manipulatie door krachten met minder goede bedoelingen.
Het is waarschijnlijk nu al te laat wetgeving op dit stuk te realiseren en de kans dat de locale maffia, die over vrachtwagens met geld beschikt, invloed in de partijen verwerft is dan ook levensgroot aanwezig. God behoede ons dat dit inderdaad gebeurt.
Nu al heeft de overheid, naar het lijkt ,de greep op het informele circuit vollédig verloren en met name de rechterlijke macht, het opsporings- en vervolgingsapparaat functioneren steeds gebrekkiger.
De kans dat buitenlandse machten door donaties invloed inkopen moet ook niet helemaal worden uitgesloten; het geval waarbij de toenmalige Amerikaanse vice president Al Gore geld had aangenomen waarvan hij de herkomst niet goed kon verklaren (achteraf bleek het geld afkomstig van China te zijn) ligt nog vers in het geheugen!
In goed functionerende democratieën is het daarom goed gebruik dat partijen die kunnen aantonen over een achterban te beschikken [door te kunnen overleggen over een bij wet bepaald aantal contribuerende leden te beschikken] in aanmerking komen voor financiering door de staat zodat ook partijen die wél de essentie in zich hebben maar over minder financiële bronnen beschikken toch in het verkiezingproces betrokken kunnen worden.
Bij het aannemen van donaties moeten daarom de bronnen bekend zijn zodat oneigenlijke invloed in ieder geval wordt geminimaliseerd.
Screening door de partij alleen is niet goed genoeg, er moet een wettelijke basis aan ten grondslag liggen en herkomst van de donaties moet op een in die wet aangegeven wijze worden verklaard.
Dit land heeft nog steeds een zwakke democratie en er wordt niet gewerkt aan versterking hiervan; het is zaak dat de kiezer eist dat de partijen die deelnemen aan verkiezingen zich ook op dit stuk van de financiering onomwonden uitspreken.