De zorg voor ons milieu neemt zeker geen belangrijke plaats in bij de overheid getuige de wijze waarmee ons land omspringt met dit belangrijk aspect van elk regeerbeleid.
Nu gebiedt de eerlijkheid wel om er onmiddellijk bij te vermelden dat dit niet een tekortkoming van alleen de huidige regering is maar ook van voorgaanden.
Overigens hebben ook vele landgenoten de hebbelijke gewoonte om het milieu constant- en overal te bevuilen; soms zelfs op misdadige wijze.
Hoe vaak komt het immers niet voor dat men automobilisten erop kan betrappen vuilniszakken vol met inhoud in het holst van de nacht te dumpen langs willekeurige straten, in bosgages, zelfs in kreken en rivieren!
De overheid is tot de dag vandaag er maar niet in geslaagd een stukje beleid te slaan op het gebied van afvalverwerking, laat staan uit te voeren.
Het is te hopen dat de enkele beschikbare vuilnisbelten, die hoegenaamd aan geen enkele internationale standaard beantwoorden, niet worden gezien als het voldoen aan de bij wet geregelde overheidstaak.
Er is wel wat meer aan de hand: gezien de technologische ontwikkelen van de laatste decennia welke ook aan ons niet voorbij zijn gegaan, is het aspect van beheersing van een goed en schoon milieu steeds belangrijker geworden.
Zo is nu bekend dat in de komende jaren het aspect van goed en schoon drinkwater steeds belangrijker zal worden want een toenemend aantal landen wereldwijd, zal dit steeds meer moeten ontberen.
Gelukkig is dit land gezegend met waterbronnen van enorme omvang met een ongekende hoge kwaliteit van het water; zodanig zelfs dat we tot die landen behoren die in de top 10 staan voor wat het voorgaande betreft.
Des te verwerpelijker is het daarom dat de overheid zo laks en amateuristisch optreedt om deze hulpbron te beschermen en verdedigen tegen alle invloeden die de kwaliteit en zelfs het voortbestaan in gevaar kunnen brengen.
Zo is er totaal geen grip op het kwikgebruik tijdens, vaak illegale, goudwinning in het binnenland; dit wordt door de goudzoekers meestal doodleuk weggespoeld in de kreken waarin of waarlangs de winning plaats vindt.
Het gevaar van kwik op de volksgezondheid is genoegzaam bekend.
Maar er is meer; hoe is het gesteld met de controle op het gebruik van cyanide, een hoogst gevaarlijk vergif, dat door Cambior bij de goudwinning wordt gebruikt?
De aanhoudende geruchten over sterfte van dieren en ontbladering van bomen blijven aanhouden.
Dank zij enige doortastende journalisten is de zaak aan het rollen gekomen maar de overheid blijkt niet in staat een bevredigend antwoord te geven. Het instituut bij uitstek om dit uit te zoeken, NIMOS, is niet adequaat voorzien om dit te kunnen.
Ook de zaak bij Texaco Kwata blijft de gemoederen bezig houden want als het inderdaad zo is wat Dhr. R. Heymans de gemeenschap voorhoudt is de kans levensgroot aanwezig dat giftige, kankerverwekkende stoffen in het grondwater terecht gekomen zijn en God behoede ons voor de eventuele gevolgen hiervan.
Kortom, het is de hoogste tijd dat er een stuk adequate, aan de tijd aangepaste wetgeving op de meest korte termijn tot stand komt en even belangrijk, dat het land de juiste pressiemiddelen hanteert voor een stipte naleving hiervan.
Met slechts een beroep op gezond verstand te doen zullen wij immers in dit geval bitter weinig opschieten!