Zo langzamerhand is een ieder binnen onze kleine gemeenschap er wel van doordrongen dat het moeilijk zit bij de Energie Bedrijven Suriname (EBS), of je zou een vreemdeling in Jeruzalem moeten wezen!Er gaat vrijwel geen dag voorbij of dit bedrijf is alweer negatief in het nieuws. Naast het veelvuldig uitvallen van de energie, soms wel voor dagen in bepaalde gebieden, en de aangekondigde nieuwe tariefsverhogingen, daagt het zoetjes aan bij de samenleving dat de onlangs gesloten leningsovereenkomst met de RBTT echt niet díe voordelen in zich herbergt, zoals onlangs met veel fanfare door president-commissaris Oemar Chiragally is aangekondigd. Integendeel! Naar het oordeel van enige internationale top financieel-deskundigen, is dit een wurgcontract waarvoor de gemeenschap uiteindelijk een dure prijs zou kunnen betalen. Vele jaren van verwaarlozing en slecht management hebben dit bedrijf, dat vroeger de reputatie van een solide technisch bedrijf genoot, op de rand van een vrijwel onafwendbaar bankroet gebracht. Om dan nog een leningsovereenkomst met een buitenlandse handelsbank aan te gaan, terwijl de kans op het niet kunnen nakomen van de aangegane verplichtingen levensgroot is, getuigt van een staaltje van spelen met de belangen van dit land. Niet alleen door de rvc, maar zelfs meer nog door de enige aandeelhouder van dit bedrijf, de staat Suriname, vertegenwoordigd door de minister van Natuurlijke Hulpbronnen.

Welk zichzelf respecterende regering gooit de belangen van haar strategische bedrijven, in dit geval de energieleverancier met een monopoliepositie nog wel, te grabbel? Door toe te staan dat de EBS, die verantwoordelijk is voor de centrale spil van dit land, de energiesector, zo is gedegenereerd, dat een overname in de zeer naaste toekomst door RBTT een reële mogelijkheid is, beseft deze regering blijkbaar niet dat ze een reeds ontstoken tijdbom met een korte lont in handen heeft, die op elk gegeven moment kan afgaan! Immers, de samenleving mort over de tarieven die steeds worden verhoogd en wijken die in het donker komen te zitten, maar een algemene stroomuitval van vele dagen zou wel eens het abrupte einde van deze regering kunnen betekenen wanneer de samenleving haar misnoegen zichtbaar en op niet mis te verstane wijze zou kunnen laten blijken, máánden voor de aangekondigde verkiezingen. Dat deze situatie kan ontstaan, is niet denkbeeldig; niemand minder dan deze president-commissaris, die overigens ook een superdirecteur speelt, heeft bij herhaling aangegeven dat de staat van het equipment meer dan slecht is en dat er bijzonder grote investeringen nodig zijn om alles weer in het gareel te krijgen. Trouwens, de recente stroomuitvallen, beide van enkele dagen, spreken boekdelen. Enige jaren terug werden we geconfronteerd met de ‘Big Blackout van 2002′; wie praat er eigenlijk nog over? De regering in ieder geval niet. Toch zijn er geen voorzieningen getroffen dat een dergelijke en/of gelijksoortige situatie zich niet meer kan herhalen. Waar wacht de regering nu eigenlijk op; zelfs een ezel stoot zich niet tweemaal aan dezelfde steen!