Help; niks werkt!
Het zal de gemiddelde lezer reeds lang zijn opgevallen dat de Republiek Suriname al vele jaren niet meer functioneerd zoals dat van een land in ontwikkeling mag worden verwacht.
Zelfs onder derde wereld landen slaan we een bar slecht fuguur voor wat de kwaliteit van het leven betreft betreft dat de doorsnee burger heeft.
Van de criminaliteit die maar niet onder controle gekregen kan worden; alle mooie praatjes van de regering ten spijt, de eeuwige onderwijzersstakingen, de ongrbreidelde prijsverhogingen, tot de vernietigde infrastructuur; er lijkt maar geen einde aan de ellende te komen.
Je zou je kunnen afvragen hoe wij dit allemaal steeds maar accepteren; plotselinge prijsstijgingen van de nutsbedrijvem (EBS, Telesur), kosten van levensonderhoud en dienstverlening een falende rechterlijke macht, slechte service aan de loketten van de landskantoren en ga zo maar verder!
In andere Zuid Amerikaanse landen had dit allemaal al lang tot de grootste ongeregelheden geleid maar ons volk accepteert dit schijnbaar allemaal maar met een schouderophalen of moppert hooguit nog in de kleine kring van het gezin maar daarmee is de kous er ook af.
Zijn wij als volk zo labiel geworden dat dit allemaal als zoete koek naar binnen gaat of kan het mischien zijn dat er geen uitzicht op een verbetering is en wij daarom gelaten ons lot accepteren, wachtend tot dat het nieuwe leiderschap zich aandiend of…. kijken naar een kans om het land te verlaten en de gelederen te versterken van de vele honderdduizenden landgenoten die ons reeds zijn voorgegaan met het ontvluchten van de constante achteruitgang van de natie?
Wie zal het zeggen…… feit is dat ons land een chronisch zieke patient is die met giften en schenkingen op de been probeert te blijven en eigenlijk niet bereid is het lot in eigen hand te nemen; steeds zieker wordt en tenslotte op de intensive care afdeling van het ziekenhuis beland waar anderen dan de patient zelf, moeten ingrijpen om het ergste te voorkomen!

Cocaine
Dit land geniet de twijfelachtige eer om thans gerekend te worden tot één van de grootste doorvoerlanden van cocaine op dit halfrond.
Het is vergeven van illegale drugs, de verleiding is groot en de te maken winsten zijn werkelijk fabelachtig.
Er gebeurt natuurlijk veel meer; denk maar aan de geruchtmakende XTC smokkel in een vliegtuigmotor enige jaren terug en de ontdekking van een laboratorium om dit verderfelijk spul hier te lande te produceren!
Hoe is het toch ooit zover gekomen?
Ons opsporings- en rechterlijk apparaat zijn zeer slecht toegerust om dit allemaal tegen te gaan, laat-staan in te dammen.
Het geld van de drugsmaffia is machtig en naar steeds gebleken is zijn er weinigen die er mee in aanraking komen bestand tegen de verleiding om een snelle slag te maken.
Uiteraard volgen de landen waar dit goedje gedumpt wordt, met name de landen in West Europa en de V.S, dit allemaal met argusogen.
Het zou wel eens zo ver kunnen komen dat, indien wijzelf geen orde op zaken kunnen stellen met het tot beheersbare proporties terugbrengen van deze drugsmokkel, het buitenland dit weleens voor ons zou kunnen doen; goed- of kwaadschiks.
Immers, waar belangen spelen in de global village welke de wereldpolitiek thans is, geldt het recht van de sterkste zoals we maar al te vaak merken.
Los van het feit dat medemensen in die verre landen vernietigd worden door dit spul, komt natuurlijk ook onze eigen jeugd ermee in aanraking wat verslaving tot gevolg heeft; maar er is méér dat speelt.
Mensen die op zo een gemakkelijke manier aan de financien komen om zicht te gedragen of ze Donald Trump (een miljardair in de VS) zijn, stellen natuurlijk niet het juiste voorbeeld.
Zien doet volgen… en hoeveel van onze jonge mede-Surinamers denken dan niet dat dít de manier is om het maar even te maken?
Wat te zeggen van de vele jonge kerels die nauwelijks enige baardhaartjes rijk zijn maar in de duurste sleeën van auto’s rondtoeren welke zij nooit met eerlijk verdiend geld hebben kunnen bekostigen?
Er is wel eens gezegd dat het Romijnse rijk aan syphilis ten onder is gegaan; laten wij als degenen die nog enige verantwoording hebben zorgen dat wij niet medeschuldig zijn dat de komende generatie aan cocaine ten ondergaat.
Laten wij eisen van deze- en de komende machthebbers dat ze dit probleem met de hoogste prioriteit benaderen en een zero tolerance (geen enkele tolerantie) aan de dag leggen voor degenen die de opiumwetten overtreden,
Laten wij ook van onze volksvertegenwoordiging eisen dat deze wetten nog veel verder verscherpt worden zodat deze monsters, die zich bezig houden met de handel in- en het transport van deze illegale drugs, voor vele jaren op een eenzaam bestaan achter de tralies kunnen rekenen.

E.B.S
Een staatsbedrijf dat een naamloze venootschap is en… net zoals velen van deze haar jaarrekeningen niet regelmatig publiceert.
En hoewel er enige jaren terug een zeer kritisch rapport van een gerenommeerd accountantskantoor was verschenen over de bedrijfsvoering van deze EBS, waarbij er tegelijkertijd aanbevelingen ter verbetering werden gedaan is er niets noemenswaardig hiermee gedaan.
Toch komt ditzelfde bedrijf, EBS, onlangs doodleuk verklaren dat er tbv. de bedrijfsvoering een verhoging van de tarieven met maar liefst 40% nodig is!
Hierbij worden er geen stukken overlegt die dit zouden moeten rechtvaardigen maar wordt er wel verwacht dat de samenleving, de consument dus, dit maar eventjes zal moeten ophoesten.
Hier staat natuurlijk los van dat men zich in gemoede kan afvragen of deze energieleverancier überhaupt de instantie is die de tarieven kan en mag bepalen.
Niet zo lang geleden werd er van diverse zijden voorgesteld dat er vanwege de regering een zg. Utility Board in het leven geroepen zou moeten worden dat als een instituut zou moeten functioneren compleet met bij wet geregelde taken en bevoegdheden en regelgeving.
De functionering hiervan zou door ter zake deskundigen moeten gebeuren, o.a. zou de tarievering van de nutsbedrijven, EBS, Telesur en SWM door dit instituut moeten worden beoordeeld worden en goedgekeurd.
Andere niet minder belangrijke taken zouden zijn de arbitrage in geschillen tussen klanten en de bedrijven, beoordeling van de service, de manier van de opmaak van rekeningen, etc.
Jammer genoeg heeft de overheid niet met voortvarendheid aan dit voorstel gewerkt, mischien vanwege het feit dat politieke loyalisten niet aan bod bij zo’n Utility Board zouden komen, en de zaak laten liggen totdat er weer een volgend dreigend conflict met de gemeenschap daar is.
Bijkomend bij dit ales is natuurlijk het feit dat de olieprijs schrikbarend aan het stijgen is op de internationale markt en het behoeft daarom geen betoog dat dit effect ook in ons land op korte termijn zeer voelbaar zal kunnen zijn met prijsstijgingen voor brandstof en propaan (kookgas).
Kortom, de gehele energiesector zal de komende tijd problematisch kunnen worden en dit is een reden temeer voor een beleid op de lange termijn voor wat dit betreft!

Een jaar te gaan
Over pakweg 365 dagen is het dan zover; de verkiezingen van 2005 waar er een nieuwe volksvertegenwoordiging gekozen zal worden welke op zijn beurt een president benoemd die dan een regeerteam samensteld welke dit land voor de komende 5 jaar tot 2010 zal leiden, als alles normaal verloopt.
In het politieke speekspel zijn de eerste plaagstoten reeds gedaan en sommige politieke partijen blazen al hoog van de toren wat zij allemaal wel of juist niet gaan doen.
Het kan best zo zijn maar welke politicus van welke partij dan ook heeft nú al een blauwdruk klaar hoe dit land uit het diepe moeras te halen en op het pad van een integrale ontwikkeling te zetten?
U als lezer zult lang op dit antwoord blijven wachten; geen één heeft een uitgesproken visie én plan gereed welke aan het bovenstaande zal beantwoorden.
Indien er wél eentje is die het tegendeel beweert, vraag hem of haar deze visie te verwoorden, het plan op tafel te leggen en vooral: te laten toetsen aan de aspiraties van dit volk.
Dat niemand iets klaar heeft is overgens niet zo verwonderlijk.
Alereerst is er de Front Combinatie, die eigenlijk ontkent dat wij ons in de diepte bevinden en dientengevolge dan ook niet het juiste uitgangspunt heeft; vreemd overgens want indien hun Regeringsverklaring van 2000 naast de eventueel gerealiseerde doelen geplaatst word zal men tot een bedroevend laag aantal komen!
De overige partijen zijn ook nog niet verder dan wat vage ideen en wenselijkheden gekomen maar een echt plan op papier waarbij de ontwikkelingsdoelen, participatie van het volk, de te hanteren methode, lange termijn-verwachtingen, profielschetsen van de leiders etc. etc. staat, is er in de verste verte niet.
Het is natuurlijk niet te hopen dat men weer komt aanzetten men een dun boekje waarin vooal stoere en polulaire taal staat of, zoals in het geval van het Front, met een uiterst vage regeeringsverklaring wat meer weg heeft van een bij elkaar geharkt verlanglijstje van politici welke het niveau van echte leiders ten ene male missen.

Recovery (herstel)
Consensus over zaken van overheersende nationale importantie zal waarschijnlijk teveel gevraagd zijn maar het zou van nationale verantwoordelijkheid getuigen indien leiders van politieke partijen het met elkaar over enige uitgangspunten eens kunnen worden.
Als eerste: dat Suriname als land ernstig ziek is, zowel economisch, sociaal-maatschappelijk en moreel-etisch.
Laten we goed vaststellen wat dit alemaal inhoudt en ten tweede; welke de medicijn is die wij als volk zullen moeten slikken om beter te worden
Het belangrijke voor de samenleving is namelijk niet wie de job doet maar dat het wordt gedaan, dáár gaat het allemaal om.
Dit land is natuurlijk te klein, gelet op de grootte van de economie en het inwonersaantal om zoveel politieke partijen er op na te kunnen houden.
Alleen al ter wille van de werkbaarheid is clustering noodzakelijk maar het zou natuurlijk van grotere realiteitszin getuigen als er op basis van ideen en uitgangspunten samen gewerkt zou kunnen worden.
Het grote probleem dat oplossing behoeft is natuurlijk dat zeer weinig partijen uit de gevestigde politieke orde de juiste ideen hebben welke er verwacht kunnen worden van echte leiders anno 2004.
De enge uitgangspunten zijn bekend; macht verwerven om macht te hebben en de eigen loyale groep te bevoordelen.
Soms kunnen zelfs rassentimenten de kop opsteken , meestal niet openlijk maar ze zijn er.
Zoals bv. de leider van de politieke parij Pertjaja Luhur zegt: “mensen die op mij lijken moeten op mij stemmen”; hierbij dient er in acht genomen te worden dat zijn aanhang vrijwel volledig uit Surinamers van javaanse afkomst bestaat!
Het is voor de gemiddelde Surinamer natuurlijk overduidelijk dat we dit soort leiders niet moeten hebben; er is behoefte aan leiderschap dat verenigt en niet verdeeld, aan leiderschap dat op samenwerking met alle belanghebbenden uit is.
Reeds te lang is dit volk verdeeld op allerlei fronten en herstel en voouitgang komt niet voort hieruit.
Dit land verkeerd in de onderste regionen van landen op het westelijk halfrond voor wat echte vooruitgang betreft en het is de hoogste tijd dat de patient Suriname die medicijn krijgt toegediend dat herstel en vooruitgang mogelijk maakt.
De medicijn draagt de naam van nieuw- en inspirerend leiderschap!