Microsoft
Wie kent hem niet, ’swerelds rijkte persoon Bill Gates, de voorman van het software-bedrijf Microsoft.
Dit bedrijf, welke zonder enige twijfel tot de trendsetter op het gebied van de computer software kan worden aangemerkt, behoort tot een der succesvolste en machtigste op aarde!
Toch is er een moment geweest dat zelfs deze gigant met de ondergang werd bedreigd en het voortbestaan ervan aan een zijden draadje hing.
Dit was toen Microsoft, in slaap gesust door de enorme sucessen en fabelachtige rijkdom welke het in relatief korte tijd verwierf, werd verrast door een piepklein bedrijf dat met een revolutionaire uitvinding kwam welke een totáál andere wending aan het computer tijdperk gaf.
Tot op dat moment in 1994, werd de computer nl. voornamelijk gebruikt voor huis- en kantoor toepassingen waarbij met name de personal computer (pc) gestuurd werd door het operating systeem (het systeem dat de computers laat werken) van Microsoft.
Van de een op de andere dag kwam nu dit bedrijfje (Netscape) met een computer programma dat de gebruiker, die de beschikking over een telefoon aansluiting had, in staat stelde met andere gebruikers overal ter wereld te communiceren en hem of haar in een oogwenk toegang verschafte tot informatiebronnen van ongekende omvang.
Het internet-tijdperk deed hiermee haar intrede op commerciele schaal.
Netscape nam de leiding en had handen tekort om het programma (Browser) aan de man te brengen want ze vlogen letterlijk bij de tientallen miljoenen over de toonbanken!
Principeel echter was dat hierdoor het voornaamste gebruik van de computer en de manier van wereldwijd zaken doen, definitief veranderd was!
Microsoft moest nu in zeer korte tijd iets bedenken om niet van het toneel gevaagd te worden en de leiding in de software industrie weer over te nemen die het dreigde te verliezen.
En precies hier drukte Bill Gates zijn stempel op wat hem maakt tot de grootste innovator en zakenman van deze tijd.
Letterlijk van de één op de andere dag veranderde hij de koers van het bedrijf door alle ander ondezoek en ontwikkeling te stoppen en liet elke medewerker zich commiteren om dag en nacht te werken aan de ontwikkeling van ook een Browser programma dat geintegreerd kon worden in het Microsoft operating syteem.
En… het lukte; binnen luttele maanden bracht Microsoft haar programma uit en Netscape de ganadeslag toe, door, waar deze (Netscape) haar progrmma verkocht, dit juist gratis(!) weg te geven.
Tevens veranderde hij de bedrijfstrategie door het internet in het computer-gebeuren centraal te stellen want hij begreep direct dat dit de trend voor de toekomst, de 21ste eeuw zou zijn.
Microsoft stond weer aan top!

De lessen voor Suriname.
Als er iets is wat uit het bovenstaande door Suriname te leren valt, is het wel dat soms om te overleven, een totáál andere wending aan gebeurtenissen gegeven moet worden.
Desnoods door enorme opofferingen en dat men zich vooral moet laten leiden met het oog op de toekomt gericht nl. door wat de markt, de consumenten, vragen of zullen vragen.
De denkwijze hoe economie moet worden bedreven in dit land staat in prinipe nog steeds op het niveau van zo’n een tweehonderd jaar terug.
Jammer genoeg denkt het merendeel van onze economen precies zo hetgeen door de jaren heen tot uitdrukking is gekomen in het (economisch)politiek denken en voeren.
Traditioneel is Suriname altijd een leverancier van grondstoffen geweest; vanaf de plantage-economie uit de 18de- en 19de eeuw tot op de huidige dag.
Gereed product werd niet- of nauwelijks uitgevoerd en het beheersen van een buitenlande afzetmarkt was en is helemaal taboe!
Het produceren van aluminium (welke thans is weggevallen) en aluinaarde (een halffabrikaat) wordt door een buitenlanse multinational gedaan waarbij Suriname totaal geen inbreng en/of invloed op het marktgebeuren heeft.
Er is vrijwel geen enkele exportmarkt waarbij er een gereedproduct wordt uitgevoerd waarbij dit land of instituten hier, inbreng of invloed op hebben.
De gunstige uitzonderingen hierop kunnen wellicht Staatsolie (hoewel dit vooralsnog halffabrikaten betreft), de SAIL en enige rijstbedrijven, z.a. Manglie zijn.
Dat deze zich hebben kunnen waarmaken is echter eerder ondanks dan dankzij de overheid gebeurt.
Ondertussen werd en wordt en wel van alles ingevoerd, tot water toe terwijl dit land in de top 10 van landen met het zuiverste water staat; krankzinniger kan het haast niet!
En in plaats dat de afhankelijkheid van buitenlandse producten afneemt heeft er het alles van dat dit juist is toegenomen.
De locale industrie is door opeenvolgend slecht beleid op dit stuk van de regeringen Wijdenbosch en Venetiaan als het niet op sterven na dood is, in ieder geval in een zeer gehavende staat terecht gekomen.
Terwijl buitenlandse bedrijven die zich willen komen vestigen alle voordelen krijgen waar Surinaamse producenten, notabene eigen landskinderen, slechts van kunnen dromen gebeurt dit voor de staat onder vaak zeer ongunstige voorwaarden.
Dit komt omdat de teams die namens of voor de Republiek Suriname onderhandelen absoluut onvoldoende zijn toegerust om te kunnen pareren met de geslepen buitenlandse onderhandelaars.
Het gevolg is wel dat, waar dit land bijzonder gunstig had kunnen inspelen op trends in de wereld en op de internationale kapitaalmarkt, Suriname er bekaaid van afkomt en slechts eindigt met belastinginkomsten, enige werkgelegenheid en heel soms, wat royalties.
Eenvoudig omdat het denken van onze economen en andere deskudigen niet het niveau heeft dat tegenwoordig vereist is om succesvol te opereren in de wereld van internet, e commerce, de effectenbeurzen van Wall Street,Londen e.a., waar de macht van het internationale kapitaal heerst.
Indien wij ons als natie staande willen houden in het geweld van de keiharde global competition, internationale blokvorming en vooral succesvol onderhandelen met potentiele buitenlandse investeerders, zullen wij ons economisch denken én handelen over een totaal andere boeg moeten gooien!
Een nieuwe benadering en inzet van onze natuurlijke hulpbronnen, vooral de menselijke hulpbron, is in dit verband noodzakelijk.

Gooi het roer om!
Een herorientatie is nodig; een 180 graden koerswijziging om het schip Suriname op de juiste koers te zetten.
Wij dienen als natie te beseffen dat elk land, elk bedrijf, op eigen voordeel uit is en niemand ons ook maar iets cadeau zal doen.
Onderhandelen dient dan ook als uitgangspunt te hebben het maximale voordeel voor dit land.
Inderdaad; landen als Suriname hebben buitenlandse investeerders nodig om mede gestalte te helpen geven aan de versnelde ontwikkeling van de economie.
Maar laat er geen twijfel over bestaan: ook deze, vaak grote multinationals, hebben ons nodig, zonder welk hun bedrijven en fabrieken tot een knarsende stilstand zouden komen.
Uitgaande van dit gegeven is het zaak meer er uit te halen dan alleen belastingen en werkgelegenheid zoals laatst de minister van Natuurlijke Hulpbronnen, Demon, nog vol trots vertelde waarbij het er zelf op leek dat hij de pr man van Suralco/BHP Billiton geworden was.
Neen, het belang van dit land en dit volk wordt gedient door er meer uit te halen dan slechts dat; wat wij willen zijn bv. aandelen in ruil voor de ontginning van onze natuurlijke hulpbronnen: “equity for land swap” zoals dat met mooie woorden heet.
Garantie vragen voor de opleiding van Surinamers op alle niveaus, zodat deze t.z.t. ook kunnen doorstoten naar de hoogste topposities in die bedrijven.
Garanties voor het milieu eisen in de onderhandelingen zodat wij na het eventueel beeindigen van de bedrijfsactiviteiten niet met slechts grote kraters in het landschap achterblijven.

Ons land moet zich, na al de jaren onze rijkdommen voor een habbekrats van de hand te hebben gedaan, nu eindelijk gaan bezinnen om ook invloed op de bedrijsvoering en het markt gebeuren van de hier operende bedrijven, bv. Alcoa, BHP Billiton, Cambior, te krijgen
Dit kan door, zoals reeds gezegd preferente aandelen van deze succesvolle bedrijven in handen te krijgen en te eisen dat de eindproducten zoveel mogelijk hier te lande worden vervaardigd.
Tegelijktijd moet de export economie van andere, minder traditionele artikelen krachting gestimileerd worden.
Geen enkel land is groot geworden zonder de ontwikkeling van het klein- en middelgroot bedrijfsleven; dit dient ten zeerste gestimuleerd te worden.
Met slechts een handvol grote bedrijven zal de economie zich niet gestaag kunnen ontwikkelen, vooral als deze bedrijven in dezelfde (mijnbouw) sector gecentraliseerd zijn.
Dit is een zeer gevarlijke situatie. Immmers, bij een recessie (teruglopen) van wereld economie kan een bepaalde sector hard getrofen worden en als a.h.w. alle appels in een mand zijn en deze valt in het water, ben je ale appels kwijt.

Diversificatie
Daarom is er vòòr alles behoefte aan een visie van toekomstige beleidsmakers; waar willen wij met dit land naar toe; waar willen wij ons bevinden over pakweg 5, 10, 20 jaar ná nu.
Op welke manier, met wie en in welk tempo gaan wij naar deze meetpunten toe.
Hoe gaan wij onze economie evenwichtig spreiden over meerdere uiteenlopende sectoren zodat (tijdelijke) tegenslagen in de ene sector door succes in de anderen opgevangen kan worden.
In beginsel allemaal eenvoudige vragen waarop er door politici, die straks regeermacht willen verwerven, simpele, maar wel goed onderbouwde antwoorden moet worden gegeven.
Zijn ze in staat hiertoe en hebben ze de durf zoals een Bill Gates dat heeft?
Immers, de tijd dat we makkelijk aan fondsen uit de Verdragsmiddelen konden krijgen is voorbij, het grootste gedeelte is al opgesoupeerd en de reultaten ervan zijn nergens te zien.
Dringend, heel dringend heeft dit land behoefte aan insprirerend leiderschap .
Leiderschap dat bereid is om met het volle gewicht de schouders onder de grote job te zetten om dit land voorwaarts te stuwen in de rij der naties en daarbij alle rechtgeaarde Surinamers die kans geven om hieraan mee te doen.
Wij zijn slechts een klein volk; het is “all hands on deck” want laten wij wel wezen; op ons komt het aan!