Elke zichzelf respecterende natie weet het belang van goed onderhoud aan haar eigendommen.
Geen wonder; goed onderhoud verzekerd dat de dure investeringen, gedaan met geld van de belastingbetalers, lang meegaan en aldus de staat en haar burgers in staat stelt er ook lang van te kunnen genieten.
Zo heeft bv. de stad San Francisco in California (V.S.) reeds vanaf de dertiger jaren van de vorige eeuw, een speciale ploeg in dienst; uitsluitend voor het onderhoud aan de Golden Gate Bridge.
Deze brug, dé trots van de stad, wordt door de ploeg gedegen onderhouden en het is voornamelijk hieraan te danken dat dit magnifiek staaltje van bouwkunst reeds langer dan 70 jaar (!), zonder enige grote reparatie, dagelijks grote verkeersstromen moeiteloos verwerkt.
Zo heeft verder ook elke stad van enige betekenis, in landen waar vooruitgang prioriteit no. 1 is, ploegen voor allerhande onderhoudswerkzaamheden in dienst; van wegen, tot bruggen to monumenten en ga zo maar door.Ondertusen in Suriname.
Hoe anders is dit bij ons in Suriname gesteld!
Onderhoud komt niet voor in het woordenboek van opéénvolgende regeringen; pas wanneer er weer een dure investering, door slecht - of geen ondehoud naar de haaien is, gaat men zich er druk over maken om aan vervanging te denken.
En dat terwijl dit betreffende stukje staatseigendom vaak lang nog niet aan het einde van haar economische levensduur is.
Hoe in-triest deze houding is moge blijken uit het feit dat de EU voorlopig geen wegen meer t.b.v. van ons land wil financieren zolang de regering niet met een gedegen onderhoudsplan voor de wegen in dit land komt aanzetten.
Het is duidelijk dat door gebrekkig onderhoud de staat Suriname voor enorme bedragen zichzelf en dus de belastingbetaler, die dit allemaal tenslotte bekostigd, benadeelt.
Een ander recent staaltje van dit wanbeheer is de Marinetrap dat over niet al te lange tijd vollédig in de Suriname rivier zal storten als er niet wordt opgetreden.
Zeer waarschijnlijk is dit stukje cultuur-erfgoed niet meer te redden en zal er een andere aanmeersteiger gebouwd moeten worden maar het is duidelijk dat bij goed onderhoud het nooit zover was gekomen.

De Wijdenbosch bruggen.
Elke rechtgeaarde Surinamer is terecht bijzonder trots op de bruggen over de Suriname- en de Coppenamerivier welke absoluut aan de aspiraties van dit volk beantwoorden.
Deze bruggen die hun weerga niet hebben in het Caraibbisch gebied en tot stand gekomen tijdens de controversiele periode van de vorige president, Jules Wijdenbosch hebben veel offers van ons volk gevergd bij - en na de tot standkoming van deze.
Het is de koloniale machthebbers er nooit aan gelegen geweest een brug over een belangrijke waterweg in ons land te bouwen ondanks het feit dat de Nederlanders wereldvermaarde bruggenbouwers door de eeuwen heen zijn geweest én nog zijn.
Het is regering onder leiding van Henk Arron die de 2 (toenertijd blauwe) bruggen over de Commerwijne- en Saramacca rivier heeft gerealiseerd.
Maar de echte test, een brug over de Coppename- én Surinamerivier, nodig ter volledige ontsluiting van de economische zone van ons land, de kuststreek, is nooit gelukt; zelfs niet met een kluis van de Centrale bank vol met geld uit de Ontwikkelingspot.
Men was dan ook op zijn zachts gezegd zeer sceptish , ja zelfs vol hoon toen Jules Wijdenbosch zich tot taak stelde om de simultane bouw van 2 bruggen over deze machtige rivieren te verwezelijken tijdens zijn regeerperiode.
Toegegeven: deze bouwwerken zijn de staat duur te staan gekomen en zeer mogelijk hadden wij als land, met een betere financiele planning, aanzienlijk kunnen besparen.
Maar feit is dat ze er staan en dat Wijdenbosch de geschiedenis zal ingaan als de president die ,voor wat dit betreft, de daad bij het woord gevoegd heeft.
Het steekt blijkbaar de regering Venetiaan dat uitgerekend de president die vroegtijdig zijn ambstermijn gedwongen moest beeindigen iets groots tot stand heeft gebracht, iets wat zij nooit hebben gekund getuige hun gebrek aan daadkracht.
Kan het mischien daaraan te wijten zijn dat de monumenten bij de bruggen totaal niet onderhouden worden?
Dat het klein-onderhoud aan de bruggen zeer gebrekkig is?
Dar er 5 jaar ná de ingebruikname bij geen van de twee bruggen nog geen uitgebreidere inspectie heeft plaats gevonden?
Gaan op den duur deze bruggen ook de weg op van de twee blauwe bruggen waar er pas na bijkans 25 jaar een gedegen inspectie plaats vond welke uitmondde in zeer ingrijpende reparaties?
Het is natuurlijk niet te hopen maar de staat van dienst van ons land op dit stuk spreekt niet in het voordeel hiervan.
Als het Min. van Openbare Werken niet eens in staat is wat verkeerslichten in Paramaribo behoorlijk te onderhouden en te repareren hoe gaan zij iets veel ingrijpenders aankunnen?
Hoe gaat het onderhoud aan de pas geasfalteerde wegen geschieden?
Hoe staat het met de andere bruggen in het land over kreken en sloten waar er pas wordt ingegrepen als deze zowat ingestort zijn?
Terwijl de president de loftrompet afsteekt bij de oplevering van de nieuw geasfalteerde Leysweg vergeet hij erbij te vermelden dat er totaal geen voetpaden zijn aangelegd en de vele voetgangers die dagelijks langs deze weg lopen elke keer hun leven in de waagschaal stellen.
Neen, het beleid op het stuk van fysieke infrastructuur en het onderhoud hiervan geeft geen reden tot optimisme ondanks het feit dat de voorlieden telkens bij gelegenheden trots verkondigen hoeveel er wel gedaan is of wordt.

Check & balance.
De kiezers zouden er goed aan doen om van komende beleidsmakers te eisen bij de verkiezingcampagnes dat deze de beleidsplannen van te voren op tafel moeten leggen en hieraan een tijdsschema met controlemogelijkheden moet koppelen én eventuele sancties als niet aan het beloofde wordt voldaan.
Deze moeten uiteraard transparant zijn en voor de gemiddelde Surinamer te begrijpen zijn.
Dit geldt uiteraard niet slecht voor de aanleg- en onderhoud van de fysieke infrastructuur maar op elk punt van de politieke agenda die altijd met zo veel fanfare van de politieke podia wordt verkondigd.
Op deze manier zijn dan de vorderingen op elk gebied makkelijk voor het volk te volgen en kunnen de politici op hun daden en niet slechts op hun woorden beoordeeld worden.
Welke politieke partij in dit land heeft de moed hietoe?
Maar immers, ook hier geldt het gezegde: action speaks louder than words!
Het zij zo!